Nazwany

 

Trójjedyny

 

Ofiarowany

 

Utęskniony

 

Olbrzymi

 

Współczujący

 

Dający się poznać

 

Dostępny

 

Jeden

 

Budowniczy Mostów

 

Widzialny

 

Groźny i Dobry

 

Płonące Dziecię

Robert Southwell 

Gdym w oszronionej, zimnej nocy 

Środku sam stał na śniegu drżący, 

Zdumiał mnie nagle żar w mym sercu 

I ciepło wokół pałające. 

I wznosząc w górę wzrok strachliwy 

Zobaczyć chciałem, cóż ogniem było: 

To śliczne Dziecię, jasno płonące, 

W powietrzu nagle się zjawiło, 

Które parzone okrutnym żarem 

Wielkie potoki łez roniło, 

Jak gdyby płomień chciało zdusić 

I łzami swymi go karmiło. 

“Dopierom zrodzon”, rzekło dziecię, 

“I choć w płomieniach cały stoję, 

Nikt się nie zbliżył, aby poczuć 

Ciepło czy serce ogrzać swoje. 

Pierś ma niewinna paleniskiem, 

Ciernie raniące płoną całe, 

Miłość jest ogniem, westchnienia dymem, 

Hańba z pogardą – to zostaje. 

Sprawiedliwość podsyca płomień, 

Przez Litość węgle podrzucone, 

Metal, co kuty jest w tym ogniu 

To ludzkie dusze splugawione, 

Za które płonę żywy teraz, 

Dla ich zbawienia tutaj stoję, 

Więc się roztopię w tej kąpieli, 

Aby je obmyć we krwi mojej.” 

Z tymi to słowy zniknął z oczu, 

Jak jakieś nocne przywidzenie 

I wtem wspomnienie mnie olśniło, 

Że dziś jest Boże Narodzenie.

Wierzyć czy wiedzieć?

- Powiedz mi ojcze, co jest lepiej, wierzyć czy wiedzieć? - A na to twój ojciec odpowiadając rzekł.

- Po co zaśmiecasz sobie głowę tymi głupstwami? Co chcesz wiedzieć? Nic wiedzieć nigdy nie będziesz. Wie tylko Wiekuisty, Pan nasz - i Abraham gładząc wtedy brodę tak samo jak ty teraz ją gładzisz rzekł po namyśle - Ale jeżeli chłopięca ciekawość gnębi twoją duszę to ci powiem synu mój, że najlepiej jest czynić dobro i sprawiedliwość, bo wtedy się wie w co się wierzy [...]

 

Patriarchowie. Roman Brandstaetter

Świadomość historyczna

[...] Z tego samego powodu podsyca się proces utraty zmysłu historycznego, co powoduje dalszy rozpad. Dostrzegamy kulturowe przenikanie pewnego rodzaju „dekonstrukcjonizmu”, według którego ludzka wolność próbuje budować wszystko od zera. Pozostaje niezmienna jedynie potrzeba konsumpcji bez ograniczeń i akcentowanie wielu form indywidualizmu bez treści. Tego dotyczy moja rada, jaką dałem młodym: „jeśli jakaś osoba składa wam propozycję i mówi, byście pomijali historię, czy nie doceniali doświadczenia osób starszych, pogardzali wszystkim, co minione, a patrzyli jedynie w przyszłość, którą ona wam oferuje, czyż nie jest to łatwy sposób pozyskania was dla jej propozycji, abyście robili tylko to, co ona wam mówi? Ta osoba potrzebuje, byście byli puści, wykorzenieni, nieufni wobec wszystkiego, abyście ufali jedynie jej obietnicom i podporządkowali się jej planom. Tak działają ideologie różnych kolorów, które niszczą (lub dekonstruują) wszystko, co inne, i w ten sposób mogą panować bez oporów. Potrzebują do tego ludzi młodych, którzy gardzą historią, odrzucają bogactwo duchowe i ludzkie, przekazywane przez pokolenia, którzy pomijają wszystko, co ich poprzedziło” [...]

Ojciec Święty Franciszek - Encyklika Fratelli Tutti.

Czystość i wolność

Czystość jest wolnością do tego, żeby kochać. Bo czystość to jest władza, jaką masz nad sobą, także nad swoim ciałem, po to, żeby je komuś dać. Jak go nie masz, to nie mów, że go dajesz. Nikt nie daje tego, czego nie posiada [...] A masz siebie? Nie obiecujesz jakichś gruszek na wierzbie? W Bogu jest czystość, bo w Bogu jest wolność do miłości. Można się uczyć od Boga tego, co znaczy być czystym.

Miłość, ale jaka? Nie uczcie się tego z portali, tylko z adoracji. Nic nie stracicie! Amen!

Rozmowy od serca. Arcybiskup Grzegorz Ryś.

Kościół

[…] Mały i słaby jest Kościół bez świadectwa - wtedy już na wstępie swego działania przestaje być przekonywający. Jeszcze biedniejszy i słabszy jest Kościół bez modlitwy. Wtedy po prostu jest pogubiony.

Świadectwo i modlitwa - potężne "słabe środki". Bóg mówi nam: "Idź z tą siłą, jaką masz!". "Nie sięgaj po siłę, której nie masz - której ci nie dałem i która przyniesie ci tylko nowy rodzaj niewoli" […]

Abp. Grzegorz Ryś "Moc nadziei"

Karol de Foucauld

Sądzę, że nie ma innych słów w Ewangelii, które wywarły na mnie większe wrażenie i zmieniły bardziej moje życie, jak te: „Wszystko co zrobiliście dla jednego z tych najmniejszych moich braci, zrobiliście dla Mnie”. Jeśli rozważamy, że te słowa są słowami Prawdy Przedwiecznej, pochodzącymi z ust, które mówią: „Oto Ciało Moje… Oto Krew Moja...” to z jaką siłą jesteśmy porwani, by szukać i kochać Jezusa w tych „najmniejszych”, tych grzesznikach, tych ubogich.

Kiedy zanurzamy rękę w pojemniku z wodą, kiedy wzniecamy ogień, dmuchając przez pałeczkę bambusową, kiedy ustawiamy nieskończone kolumny cyfr w swoim biurze księgowego, kiedy jesteśmy poparzeni przez słońce, pogrążeni w błocie na polu ryżowym, kiedy stoimy przy piecu odlewniczym, a tym samym nie wypełniamy życia religijnego, jakbyśmy modlili się w zakonie, to świat nigdy nie będzie zbawiony.

To serce wypisane na moim habicie jest po to, bym pamiętał o Bogu i o ludziach, aby ich kochać.

Wszystkie cytaty pochodzą z książki:
Jeżeli kochasz. Moje spotkanie z Karolem de Foucauld
Autor: Catherine McKee

Modlitwa

Teolog Wilkie Au opowiada historię o uczniu, który prosił mistrza, by go nauczył się modlić. Mistrz zaprowadził ucznia na płytki brzeg rzeki i zanurzył głowę chłopca w wodzie. (Prawdopodobnie uczeń pomyślał sobie, że jest to jedna z technik skupiania uwagi, używanych podczas zajęć szkolnych). Mistrz trzymał głowę ucznia pod wodą tak długo, dopóki nie zaczął się wyrywać; dopiero wtedy go puścił. Chłopiec był zdumiony: prosił przecież mistrza o to, by go nauczył się modlić, a nie o to, by próbował go zabić. Wówczas mistrz udzielił mu pierwszej lekcji modlitwy. Rzekł mu: „Jeśli twoje pragnienie modlitwy nie będzie tak proste i jednoznaczne, jak twoje pragnienie powietrza, nie nauczysz się modlić”. Dlatego, ucząc się modlitwy, powinniśmy najpierw nauczyć się z całego serca pragnąć spotkania z Bogiem. [...]

Czas łaski

Kiedy my myślimy, że nas opuścił (bo spotyka nas zło i cierpienie), On jest najbliżej, jak to możliwe, przy nas. Staje się naszym myśleniem i zdolnością mówienia. To nie moment opuszczenia, lecz łaski.

Abp Grzegorz Ryś; "Moc Nadziei"